Menu

Laos

(Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna)
Stolica: Vientiane
Waluta: Kip (LAK)

Ostrzeżenia dla podróżujących

Brak ostrzeżenia dla tego kraju

Informacje o państwie

Wjazd i pobyt

Obywatele polscy objęci są obowiązkiem wizowym. Wizę turystyczną (do 30 dni) można uzyskać w przedstawicielstwach dyplomatycznych Laosu (najbliższe przedstawicielstwo dyplomatyczne znajduje się w Berlinie), jak również na niektórych przejściach granicznych (patrz informacje niżej). Wizę można dwukrotnie przedłużyć w Urzędzie Migracyjnym w Wientian (każdorazowo o jeden miesiąc). Wymagane jest umotywowanie wniosku. Podczas kontroli granicznej należy sprawdzić, czy do paszportu zostały wbite odpowiednie stemple. W przypadku stwierdzenia przez policję braku odpowiednich stempli podczas kontroli wewnątrz kraju lub przy wyjeździe grozić mogą wysokie kary pieniężne, deportacja, a nawet areszt. Przy załatwianiu formalności można często skorzystać odpłatnie z pośrednictwa hotelu, w którym się przebywa. Nielegalne przedłużenie pobytu zagrożone jest karą grzywny w wysokości 10 USD za każdy dzień (pobierana przy wyjeździe z kraju). Nie jest wymagane posiadanie określonej kwoty środków finansowych na każdy dzień pobytu, ani też posiadania ubezpieczenia. Przy wjeździe wymagana jest min. 6-miesięczna ważność paszportu.

Lądowe przejścia graniczne, na których można uzyskać wizę laotańską:

  • z Tajlandią: graniczny Most Przyjaźni Mittabhap na rzece Mekong, ok. 22 km od stolicy (otwarty w godzinach 6.00-22.00); Houay Xay (stolica prowincji Bokeo na północy Laosu, wjazd promem z Chiang Khong w północnej Tajlandii); Parksane (prowincja Sayanbouli w środkowym Laosie, wjazd z Beungkane); Thakhek (w prowincji Khammouane w środkowym Laosie, wjazd z Nakornphanom promem); Thaheuasavanh (w prowincji Savannakhet w środkowym Laosie, wjazd z miejscowości Mukdahan w tajskiej prowincji Ubon Ratchathani); Vangtau (w prowincji Champassak na południu Laosu, wjazd z Tajlandii z Chong Mek);
  • z Chinami: Ban Boten (w prowincji Luang Namtha, wjazd z Bohane);
  • z Wietnamem: Densanvanh (w prowincji Savannakhet, wjazd z Lao Bao na trasie z Hue); Namphao (w prowincji Khammouane, wjazd z Cao Treo na trasie z Vinh); Nam Kane (w prowincji Xiengkhouang, wjazd z Namekane); Namsoue (wjazd z Nameo).

Uwaga: Na niektórych przejściach wydawanie wiz dla cudzoziemców może być czasowo wstrzymane. Zazwyczaj przejścia graniczne są nieczynne w godzinach nocnych. Okresowe ograniczenia w wydawaniu wiz dla cudzoziemców nie obowiązują na trzech głównych przejściach granicznych: lotniska międzynarodowe w Wientianie i Luang Prabang oraz Most Przyjaźni (Friendship Bridge).

Nie ma obowiązku meldunkowego. W domach gościnnych i hotelach goście są rejestrowani na podstawie paszportu.

Bezpieczeństwo

Laos jest co do zasady krajem bezpiecznym i przyjaznym dla turystów, choć rośnie zagrożenie przestępczością pospolitą (kradzieże, włamania), w szczególności w miejscach uczęszczanych przez turystów i w czasie lokalnych świąt. Zaleca się korzystanie ze środków transportu przeznaczonych dla turystów. Nie należy podróżować samotnie lub nocą. Dokumenty podróżne powinny być dobrze zabezpieczone (bilet, paszport). Warto wykonać ich fotokopie, co może okazać się przydatne w razie utraty oryginałów.
Uwaga: W wielu mniej uczęszczanych miejscach zalegają niewybuchy. Należy trzymać się utartych szlaków, zwłaszcza w prowincji Xieng Khouang, w prowincji Luang Prabang oraz w pobliżu granicy z Wietnamem. Należy zachować szczególną ostrożność w pobliżu granicy z Mjanmą, gdzie znajdują się trasy przemytników narkotyków i mogą pojawić się uzbrojone grupy przestępcze.

Ubezpieczenie

Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych nie są uznawane. Przed wyjazdem należy sprawdzić, który z międzynarodowych ubezpieczycieli posiada umowę z lokalnym monopolistą Assurances Generales du Laos (AGL).

Zdrowie

Nie ma obowiązku okazania na granicy świadectw szczepień. Występuje jednak zagrożenie malarią, cholerą, dengą, amebozą, zapaleniem wątroby typu A, japońską odmianą zapalenia mózgu typu B, dyzenterią, gruźlicą, grzybicami i innymi chorobami skórnymi. Należy zapoznać się z aktualnymi komunikatami wydawanymi przez WHO na temat sytuacji zdrowotnej w regionie. Zalecane są szczepienia przeciw grypie, wściekliźnie i zapaleniu wątroby. Występuje także duże zagrożenie zatruciami pokarmowymi. Należy unikać spożywania popularnych potraw z surowych warzyw i suszonych ryb. W ostatnich latach wzrasta także liczba zarażeń wirusem HIV. Poziom opieki zdrowotnej jest bardzo niski. Uzyskanie porady lekarskiej lub szybkiej pomocy medycznej, poza dużymi miastami, jest praktycznie niemożliwe. W stolicy można uzyskać doraźną pomoc lekarską za minimalną opłatą 10-20 USD. Koszt pobytu w szpitalu wynosi od 20 USD za dobę - w zależności od rodzaju schorzenia. Podstawowe leki są dostępne tylko w większych miejscowościach. W poważniejszych przypadkach zalecane jest korzystanie z pomocy lekarskiej w sąsiedniej Tajlandii. Koszty transportu chorego są jednak wysokie.

Podróżowanie po kraju

Nie ma ograniczeń. Ceny biletów lotniczych są dość wysokie. Znacznie tańszy jest transport autobusami. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku nocnych podróży autobusem (kradzieże). Podróżowanie lądem w porze deszczowej może być utrudnione z powodu przerwanych mostów, czy rozmytych dróg. Podstawowym środkiem transportu w większych miejscowościach są riksze motocyklowe (tuk-tuk). Cenę przejazdu należy z góry wynegocjować z kierowcą.

Informacje dla kierowców

Dokumentem uprawniającym do poruszania się pojazdem mechanicznym jest międzynarodowe prawo jazdy lub też prawo jazdy wydane przez władze miejscowe. Pojazd musi być ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej. Obowiązuje ruch prawostronny. Stan nawierzchni, poza drogami głównymi, jest zły. W razie awarii pojazdu bardzo trudno uzyskać pomoc. Miejscowi kierowcy często nie przestrzegają przepisów drogowych. Liczba wypadków drogowych, zwłaszcza nocą, jest bardzo wysoka, a ich przyczyną jest nierzadko jazda pod wpływem alkoholu. Zdarzenia drogowe z udziałem obcokrajowców są stosunkowo częste. W sytuacjach konfliktowych związanych z wypadkiem/kolizją drogową z udziałem obcokrajowca, asysta miejscowej policji może okazać się nieskuteczna.
Wypożyczenie motoru w lokalnym biurze często wiąże się z koniecznością podpisania umowy w języku laotańskim, jak również zdeponowania paszportu. Klienci wypożyczalni często stają się ofiarami kradzieży wypożyczonego sprzętu. W celu odzyskania wcześniej zdeponowanego paszportu, turyści zmuszani są wówczas do wpłaty znacznej rekompensaty finansowej na rzecz wypożyczalni. Odradzamy korzystanie z tego typu usług, a w szczególności pozostawiania oryginału paszportu w depozycie.
Uwaga: Polskie prawo jazdy nie jest dokumentem uznawanym jako dokument uprawniający do poruszania się samochodem, skuterem, czy jakimkolwiek innym pojazdem mechanicznym. W razie wypadku/kolizji drogowej, kierowcy grozi utrata wszelkich uprawnień wynikających z wykupionego ubezpieczenia zdrowotnego i konieczność samodzielnego pokrycia kosztów leczenia.

Cło

Nie odbiegają od międzynarodowych standardów. Zakazany jest wwóz/wywóz bez zezwolenia środków płatniczych przewyższających równowartość 2.500 USD. Władze miejscowe mogą czasowo wprowadzać specjalne uregulowania dotyczące wwozu i wywozu broni, dzieł sztuki czy walut, dlatego przed wyjazdem należy skontaktować się z najbliższym przedstawicielstwem dyplomatycznym Laosu. Wywóz dzieł sztuki (zwłaszcza starych figurek Buddy) jest zabroniony.

Przepisy prawne

Przepisy dotyczące posiadania oraz przewozu narkotyków są bardzo surowe (dożywocie, kara śmierci). Obowiązuje zakaz fotografowania obiektów wojskowych (za złamanie tego zakazu grozi areszt i deportacja). Zakazane są kontakty seksualne między cudzoziemcami a obywatelami Laosu, za wyjątkiem sytuacji, gdy został zawarty między tymi osobami związek małżeński (zgodnie z miejscowym prawem).

Obyczaje

Większość ludności Laosu jest wyznania buddyjskiego. Można swobodnie odwiedzać liczne świątynie buddyjskie. Wchodząc na teren świątyni, należy dostosować się do miejscowych zwyczajów, co dotyczy zwłaszcza ubioru (zakryte nogi i ramiona).
Uwaga: zakazana jest dystrybucja materiałów o charakterze religijnym (grozi za to areszt lub deportacja).

Przydatne informacje

  • Pora deszczowa trwa od maja do listopada i jest powiązana z występowaniem cyklonów w Azji Południowo-Wschodniej. Istnieje wówczas duże ryzyko osunięć na obszarach górskich oraz powodzi. Dostęp do niektórych rejonów może być utrudniony. Przed podróżą należy sprawdzić bieżące prognozy pogody.
  • Połączenia telefoniczne z zagranicą są bardzo drogie, a opłaty często się zmieniają.
  • Wymiany pieniędzy należy dokonywać w bankach lub kantorach. W obiegu, oprócz miejscowych kipów, są także tajskie bahty oraz dolary amerykańskie. W większych miejscowościach dostępne są bankomaty. Akceptowane są czeki podróżne (przy wymianie pobierana jest opłata w wysokości 2-3%). Karty kredytowe uznawane są jedynie przez większe hotele, niektóre restauracje oraz sklepy z wyrobami rzemiosła artystycznego (opłata 2-5%).
  • Informacja turystyczna jest łatwo dostępna. W stolicy i na prowincji działa wiele biur podróży i agencji turystycznych. Warto korzystać także z informacji udzielanych na oficjalnej stronie przygotowanej przez Ministerstwo Informacji, Kultury i Turystyki: http://www.tourismlaos.org

Zgodnie z prawem UE, obywatele polscy przebywający w państwach trzecich (poza UE), w których nie ma polskiej placówki, uprawnieni są do pomocy dyplomatycznej i konsularnej państw członkowskich UE posiadających w danym kraju placówkę, na takich samych warunkach, na jakich państwa te pomagają swoim obywatelom. W celu nawiązania kontaktu z placówką państwa członkowskiego UE, zachęcamy do korzystania z wyszukiwarki na stronie Komisji Europejskiej: https://ec.europa.eu/consularprotection/content/home_pl

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne, jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.