Menu

Irak

(Republika Iraku)
Stolica: Bagdad
Waluta: Waluta: dinar iracki (ID), 1 ID = 100 filsów

Ostrzeżenia dla podróżujących

28 sierpnia 2018

Irak –ostrzeżenie dla podróżujących

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie podróże do następujących prowincji:

  • Anbar;
  • Al-Kadissija;
  • Babil;
  • Bagdad;
  • Diyala;
  • Karbala;
  • Kirkuk;
  • Nadżaf;
  • Niniwa;
  • Salahaddin;
  • Wasit.

MSZ odradza podróże, które nie są konieczne na pozostałe obszary Iraku, w tym do Basry oraz do Regionu Irackiego Kurdystanu (KRI).

Pomimo ogłoszonego przez władze w Bagdadzie zwycięstwa w walce z tzw. Państwem Islamskim, sytuacja bezpieczeństwa na wyzwolonych terenach wciąż pozostaje bardzo trudna. W większych miastach Iraku, a w szczególności w Bagdadzie, istnieje poważne zagrożenie zamachami terrorystycznymi.

Podróżujący do Regionu Irackiego Kurdystanu powinni uzyskać wizę iracką, nawet jeżeli nie planują wyjazdu poza granice administracyjne Regionu. Należy unikać wyjazdów poza główne miasta regionu (Irbil, Dohuk, Sulejmanijja). Odradzamy wszelkie podróże na tereny graniczące z irackimi prowincjami Kirkuk, Niniwa, Salahuddin i Diyala.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎.


MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne, jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Treść powyższego ostrzeżenia pozostaje aktualna do czasu publikacji nowego komunikatu.


Informacje o państwie

Wjazd i pobyt

Uwaga: Ze względu na obniżony poziom bezpieczeństwa MSZ stanowczo odradza podróżowanie do Iraku oraz nie zaleca wyjazdów do autonomicznego regionu irackiego Kurdystanu (prowincje Irbil, Sulejmanija i Dohuk). Zalecamy zapoznanie się z ostrzeżeniem dla podróżujących do Iraku na stronie www.msz.gov.pl.

Obywatele RP mogą wjeżdżać do Iraku na podstawie wiz uzyskanych w ambasadzie tego kraju w Warszawie lub w innych irackich przedstawicielstwach dyplomatyczno-konsularnych.

Osoba udające się do Iraku w celach turystycznych otrzymuje wizę jednokrotną, upoważniającą do miesięcznego pobytu, ważną przez 3 miesiące. Można ją przedłużyć na miejscu za dodatkową opłatą w biurze meldunkowym funkcjonującym w danej prowincji. Trzeba się wówczas poddać płatnym testom na obecność wirusa HIV.

Osoba, która udaje się do Iraku celem podjęcia pracy otrzymuje wizę wielokrotną, ważną jeden rok. Przyjazd należy zgłosić do miejscowego biura meldunkowego w okresie 10 dni od przekroczenia granicy. Dla tej kategorii osób istnieje obowiązek poddania się płatnym testom na obecność wirusa HIV. Kara za niedopełnienie tego obowiązku wynosi 500 USD. Osoby przybywające do Iraku celem realizacji długoterminowych kontraktów mogą się też ubiegać o kartę stałego pobytu.

Obowiązuje zakaz wwożenia broni, materiałów wybuchowych i narkotyków. Nie wolno wywozić zabytków muzealnych, w tym zwłaszcza archeologicznych. W związku z zagrożeniami terrorystycznymi kontrole na lotniskach mają zaostrzony charakter.

REGION IRACKIEGO KURDYSTANU

Region obejmuje prowincje Irbil, Duhok i Sulajmanija. Stanowiąc integralną część federalnego Iraku, cieszy się dużą autonomią: ma własny parlament, rząd, prezydenta oraz siły zbrojne (peszmerga). Liczy około 6 milionów mieszkańców. Stolica: Irbil (kurd. Hawler) jest jednym z najstarszych miast świata z cytadelą wpisaną na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Zgodnie z aktualną informacją Departamentu Spraw Zagranicznych Regionalnego Rządu Kurdystanu (z dn. 15 sierpnia 2018r.), obywatele RP przybywający na teren Regionu Kurdystanu irackiego mogą uzyskać zezwolenie na wjazd, 30-dniowy pobyt i wyjazd z terenu Regionu. Ma ono charakter wizy i jest dostępne w punktach lądowej kontroli granicznej oraz na lotniskach międzynarodowych administrowanych przez władze Regionu. Nadal zalecamy jednak, by osoby udające się do Regionu posiadały ważną wizę iracką.

Duże miasta dysponują bogatą ofertą hotelową w przystępnych cenach (ok. 60-80 USD za dobę). Podróżować można wynajętym samochodem lub niedrogimi taksówkami (brak komunikacji publicznej).

Bezpieczeństwo

Sytuacja wewnętrzna w Iraku pozostaje niestabilna i skrajnie niebezpieczna, aczkolwiek różna dla poszczególnych regionów kraju.

Na dużej części północnego terytorium kraju trwał w latach 2014-2017 konflikt zbrojny z tzw. Państwem Islamskim. Sytuacja na tych terenach, mimo ich wyzwolenia, pozostaje niestabilna, do czego przyczyniają się podziały religijne oraz spory terytorialne między władzami centralnymi w Bagdadzie, a regionalnym rządem irackiego Kurdystanu. Szczególnie napięta pozostaje sytuacja wokół Kirkuku.

Z terenów opanowanych w 2014 roku przez bojowników tzw. Państwa Islamskiego masowo uciekła ludność cywilna (ok. 1.5 mln, w tym uchodźcy z Syrii, iraccy chrześcijanie oraz Jazydzi), znajdując schronienie głównie w irackim Kurdystanie. Stopniowo powracają oni do miejsc zamieszkania.

W Bagdadzie mają miejsce zamachy terrorystyczne, choć ich intensywność maleje. Celem są najczęściej duże skupiska ludzi - bazary, restauracje, meczety w czasie modlitw. Towarzyszy temu przestępczość pospolita. Duży problem stanowi wszechobecna korupcja.

Względnie bezpiecznie jest na południu kraju, zamieszkałym w większości przez szyitów. Dotyczy to zwłaszcza Nadżafu i Karbali - miejsc uświęconych przez szyitów z całego świata. Mniej bezpiecznie jest w Basrze, stolicy irackiego zagłębia naftowego, gdzie mogą mieć miejsce niepokoje na tle rodowo-plemiennym.

Należy wykluczyć samodzielne podróżowanie samochodem lub taksówką, za wyjątkiem irackiego Kurdystanu. Przejścia graniczne z Syrią są niedostępne, z Turcją zaś nie dają gwarancji stałego, swobodnego przejazdu.

Jeśli wyjazd do Iraku jest niezbędny, np. w celach biznesowych, należy zachować maksymalne środki bezpieczeństwa. Miejscowy partner powinien zapewnić ochronę osobistą i transport.

Od 2013 r. w Irbilu działa Agencja Konsularna RP. W sierpniu 2016 r. wznowiła funkcjonowanie Ambasada RP w Bagdadzie. Mieści się ona w zamkniętej Strefie Międzynarodowej, do której dotarcie jest możliwe wyłącznie za okazaniem specjalnej przepustki.

Zaleca się także informowanie placówki przed przyjazdem i zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz.

Ubezpieczenie

Rynek ubezpieczeń jest słabo rozwinięty. Brak systemu ubezpieczeń komunikacyjnych. Dlatego wskazanym jest wykupienie stosownej polisy przed przyjazdem. Jest to też możliwe na miejscu, aczkolwiek bez gwarancji wyegzekwowania ewentualnego odszkodowania. Ważne, aby oprócz kosztów leczenia na miejscu polisa pokrywała również koszty transportu medycznego do Polski, a także nie wyłączała skutków zamachów terrorystycznych, działań wojennych itd.

Zdrowie

Stan higieny w lokalnych ośrodkach służby zdrowia oraz poziom świadczonych w nich usług jest niski. Przychodnie, kliniki i szpitale są słabo wyposażone, często brakuje podstawowego sprzętu medycznego i leków. Funkcjonują także prywatne przychodnie lekarskie (wizyta kosztuje ok. 20-30 USD). Lekarstwa można kupować bez recepty. Przed podróżą należy sprawdzić zalecenia WHO i poddać się właściwym szczepieniom (w niektórych regionach kraju występują przypadki polio i cholery).

Cło

Obowiązuje zakaz wwożenia broni, materiałów wybuchowych i narkotyków. Nie wolno wywozić m.in. zabytków muzealnych i elementów z wykopalisk archeologicznych. W związku ze stałym zagrożeniem zamachami terrorystycznymi należy liczyć się z zaostrzonymi procedurami kontrolnymi oraz wielokrotną, bardzo szczegółową kontrolą celną na granicy.

Szczegółowe informacje na temat ograniczeń towarowych i przepisów celnych można uzyskać na następujących stronach internetowych:

http://www.iraqitic.com/iraqitic_imp&exp2_en.php

http://www.customs.mof.gov.iq/en

http://www.mof.gov.iq/pages/en/generalcustomsauthority.aspx

Obyczaje

95 proc. mieszkańców Iraku wyznaje islam (większość szyicka, mniejszość sunnicka). Pozostali to chrześcijanie (gł. obrządku aramejskiego i chaldejskiego) oraz skupiska jazydów i szabaków (Niniwa) i madaistów (Bagdad). Tak jak w innych krajach islamskich, obowiązują określone normy zwyczajowe wobec kobiet. Dotyczy to zwłaszcza stroju (nie powinno się odsłaniać gołych części ciała) oraz relacji z mężczyznami (nie należy nawiązywać kontaktów z kobietami w miejscach publicznych). W okresie ramadanu nie należy w miejscach publicznych pić, jeść i palić papierosów. Alkohol nie jest formalnie zakazany, natomiast zwyczajowo nieakceptowany. Wojna z Al-Kaidą i tzw. Państwem Islamskim zmieniły nastawienie wobec cudzoziemców, którzy są postrzegani mniej przyjaźnie i z rezerwą. Jednocześnie wzrosła społeczna presja na bardziej rygorystyczne przestrzeganie norm i zwyczajów islamskich, co jest szczególnie widoczne na terenach zamieszkałych przez ludność szyicką (Najaf, Karbala, Kufa). Przebywając w ich otoczeniu należy zachowywać powściągliwość, nie okazywać wyższości, unikać zgromadzeń i demonstracji oraz szanować zwyczaje religijne (np. nie wchodzić do meczetów w porze modlitw).

Przydatne informacje

Bagdad posiada liczne połączenia lotnicze (bezpośredniego połączenia z Polską nie ma). Funkcjonują także lokalne połączenia do Basry, Irbilu, Nadżafu i Sulajmaniji.

Dniami wolnymi od pracy są piątek i sobota. Podobnie jak w czasie świąt religijnych, urzędy i większość sklepów jest wówczas zamknięta. Ministerstwa, urzędy centralne i banki funkcjonują w godzinach 09.00-15.00. W czwartki krócej, do 13.00.

Środkiem płatniczym są irackie dinary (papiery o nominałach: 50, 100, 250, 500, 1000, 5000, 10 000 oraz 25 000 ID, brak monet). W powszechnym użyciu są dolary amerykańskie. Aktualny kurs: 1 USD = ok. 1250 IQD Wymiana w kantorach lub bankach.

W Iraku funkcjonuje kilka sieci telefonii komórkowej. W wielu miejscach nie ma jednak zasięgu lub jakość połączenia jest słaba. Usługi internetowe są dostępne.

Ceny hoteli w Bagdadzie (także w Irbilu) kształtują się w granicach 100-400 USD (w zależności od lokalizacji) za dobę w pokoju 1-osobowym o dobrym standardzie (z łazienką i satelitarną TV). Niektóre hotele nie przyjmują cudzoziemców z obawy przed zamachami.

Zdecydowana większość artykułów spożywczych i przemysłowych pochodzi z importu, a ich ceny są porównywalne z europejskimi. Dostępne są niemal wszystkie usługi, choć ich jakość odbiega od europejskich standardów.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne, jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.